عسل مامان و بابا

چشم بد

نویسنده: زهرا - چهارشنبه ٢٧ دی ،۱۳۸٥

۱.تا چند روز پیش حالتهای ویارم دیگه تموم شده بود و خیلی راحت میخوردم تا همین

پریشب.خودم رو چشم زدم!!! جوجه کوچولوم توی این ۲ روز حسابی ابراز وجود کرد . اصلا

اجازه نمیداد غذا به معده ی مبارک برسه.از شدت ضعف میمیرم ولی خوردنم نمیاد٬ اسید

معده هم که ماشالله کم شدنی نیست.امروز صبح از شدت ضعف بیدار شدم دیدم ساعت ۴

صبح ٬ چاره ای نداشتم جز خوردن بعدش هم که نشسته گرفتم خوابیدم الان کمر درد هم

افتاده به جونم.....!!!!خدا به دادم برسه ماههای آخر.

۲.تا قبل از بارداری یکی از تفریحاتم گشت و گذار تو فروشگاههای وسایل مادر و بچه ها بود

هفته ای ۲ بار رو حتما میرفتم.ولی هر بار فقط نگاه می کردم و چیزی نمی خریدم ولی

هفته ی پیش اولین خرید دوره ی بارداریم رو کردم . به خاطر تحرک کم حسابی چاق شدم

و شلوارای قبلیم هیچ کدوم تنم نمیشد مجبور شدم یه شلوار بارداری بگیرم که خیلی راحتم

کرده کلی هم لباس نوزاد انتخاب کردم که بعد از معلوم شدن جنسیت جوجه کوچولوم بخرم.

دیروز هم رفتیم کارای شهرداری نی نی جون رو انجام دادیم و برای زایمان بیمارستان رو

انتخاب کردیم جالب اینجاست که اگه به شهرداری اصلاع ندی و یه دفترچه ی مخصوص دور

ی بارداری رو که همون شهرداری بهت میده نداشته باشی دکتر ویزیتت نمی کنه!!!

تازه تمام ویزیتهای دکتر در زمان بارداری و هزینه ی بیمارستان بدون بیمه

ست فقط ۲ بار هزینه ی ویزیت به صورت رایگان در میاد که در مقابل بقیه ی هزینه ها

هیچی نیست .

پ.ن: نگین جون ممنون از لطفت عزیزم.....سونوگرافی ای که انجام میدم به صورت

سونوی داخلیه و خیلی با سونوگرافیهای معمولی فرق می کنه و اصلا برای بچه ضرری

نداره و تا ۴ ماهگی از این روش برای چک کردن جنین استفاده می کنن.

نظرات ()

نی نی ۹ هفته ای

نویسنده: زهرا - یکشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٥

دیروز با بابای گل نی نی رفتیم تا برای بار چهارم در عرض ۲ ماه نی نی رو ببینیم .

طبق معمول من استرس داشتم و بابایی آرام و خونسرد بود و مثل همیشه یه جزوه ی درسی هم

به دست تا توی مطب دکتر وقتش تلف نشه نی نی جون بابایی درس خونی داری هواست

باشه این خصوصیت رو از بابایی به ارث ببری خیلی طول نکشید که خانم منشی اسمم رو

صدا زد و من بابایی رفتیم توی اتاق دکتر و بعدش به یه اتاق دیگه که نی نی رو ببینیم دیگه قلبم

داشت از دهنم میزد بیرون دست گلم رو گرفتم و شروع کردم به خوندن چند آیه قران تا یه کمی

آروم شدم بعد از چند دقیقه که دکتر اومد و نی نی رو بهمون نشون داد. اصلا نمی تونستم باور کنم

جنین حسابی بزرگ شده بود و یه قلب کوچولو توی سینه ش میزد خدایا قدرتت رو شکر

اصلا باور کردنی نبود........فقط دلم میخواست خدا رو شکر کنم.خلاصه اینکه سونوگرافی هم دقیقا

با سن بارداریم مطابقت میکرد و این یعنی پشت سر گذاشتن یه مرحله ی نسبتا مهم.دکتر هم

خیلی خوشحال شده بود و همش می گفت همه چی خوب و نرماله. بعدش هم برام تاریخ تولد

کوچولوی ماهم رو تعیین کرد. اگه خدا بخواد ۱۹ آگوست( فکر می کنم ۲۸ مرداد سال ۱۳۸۶

باشه)به دنیا میاد.

قرار بود که ما تا اوایل فروردین سال آینده برگردیم ایران و نی نی رو هم همونجا به دنیا بیارم ولی

نظرمون عوض شد و قرار شد دیگه تا آخر شهریور توی ژاپن بمونیم.درسته ۲ سال دوری از خونواده

تحملش سخت میشه ولی به خاطر سلامتی کوچولوی نازمون چاره ی نیست و تحملش می

کنیم.

خدایا هیچ کاری از دستم برنمیاد جز دعا کردن برای همه ی پدر و مادرها.........برای همه ی فرشته کوچولوها...........خودت حافظ و نگهدارشون باش.

نظرات ()

نویسنده: زهرا - سه‌شنبه ۱٩ دی ،۱۳۸٥

این روزها خستگی رو خیلی خوب می تونم از چشمهای همسرم بخونم ولی هر بار که

ازش می پرسم خسته ای؟ میگه نه برای چی باید خسته باشم!! ولی خوب میدونم که

فشار درس و دانشگاه از یه طرف و تمام کارهای خونه از طرف دیگه یه کمی براش

سنگینه.عزیز دلم ٬ خیلی مهربونی. کاش دل منم به اندازه ی دل تو پاک و مهربون بود . من

رو ببخش که نتونستم برات کاری کنم و توی روزایی که باید کمک حالت میشدم و به جای

روحیه دادن بهت بدتر روجیه ات رو خراب کردم.وقتی یاد اون روزا می افتم حسابی شرمنده

میشم!!!! کاش بتونی اون روزها رو فراموش کنی و بهم یه فرصت دوباره بدی.........به هر

حال با تمام وجودم به خاطر داشتنت خدا رو شکر می کنم و بهت افتخار می کنم.

با وجود تمام خستگیها توی این دو روز تعطیلی به جای اینکه استراحت کنی به خاطر من

مهمون دعوت کردی و تمام کارها رو تنهایی انجام دادی. تنهایی غذا درست کردی ٬ نتهایی

پذیرایی کردی ٬ تنهایی خونه رو جمع و جور کردی و تمام ظرفها رو شستی خلاصه برای

اینکه من خیلی احساس تنهایی نکنم کلی خودت رو به زحمت انداختی. خیلی دوست دارم

خیلی زیاد.

یه کمی هم از خودم و نی نی گولو.........ما هر دومون خوبیم و من دیگه تقریبا ویاری ندارم البته

اگه به مامانم می کشیدم اصلا ویار نباید می اومد سراغم ولی مثل اینکه یه ذره بگی نگی

از مامانم کم ویاری رو به ارث بردم. شنبه ی آینده هم نوبت بعدی دکترم امیدوارم همه چی

خوب و نرمال باشه. راستی تا یادم نرفته بگم که یکی از دوستام به نی نیمون میگه خان

قلی خان!!!! یکی دیگه از دوستام هم میگه نی نی ما پسره!!!! ولی مادر شوهرم یه دختر

سفید با موهای طلایی و چشمای روشن میخواد!!!!!حالا من موندم یه دختر با این شرایط

از کجا باید گیر بیارم؟؟

نظرات ()

نویسنده: زهرا - پنجشنبه ۱٤ دی ،۱۳۸٥

از چند روز پیش دلم می خواست از حال و خودم و نی نی گولو خبر بدم ولی حالت تهوع و سر درد و سر گیجه امانم نمیداد .حالا خوب بود که هفته ی پیش شوهرم تعطیلیش بود و همش تو خونه بود وگرنه نمی دونستم چکار باید بکنم .این ویارم بد چیزیه ها ولی وقتی نیست همش نگرانم که نکنه نی نی گولو رشد نمی کنه ٬عجب آدمیم من!!!!شوهرم خوب میدونه وقتی حالم خوب نیست اون ته تهای دلم خوشحالم٬ بهم میگه اصلا فکر نمی کنه که حس مادری اینقدر قویه که به خاطر سلامت بچه حاضرین این همه سختی رو تحمل کنید؟!!!منم بهش گفتم آخه مادر نشدی که بفهمی ما چی می کشیم!!!؟؟؟
از بوی غذاها بدم میاد بعضی وقتها حتی آب هم دوست ندارم.این حالتهام خیلی یه دفعه ی میاد سراغم یه مدتی هست و بعدش آروم میشه!!!!! از امروز هم که کار و درس شروع شده و شوهرم باید می رفت دانشگاه خدا کنه خیلی حالم بد نشه...........توی غربت باردار شدن یه کمی سخته٬ همش دلم میخواد یکی بیاد پیشم ولی مثل اینکه همه یه جورایی سرشون شلوغه و نمی تونن بیان!!!!ولی من تحمل می کنم و همه ی سختیهاش رو به جان و دل میخرم..............
شب قبل از عید قربان همسرم تصمیم گرفت به خونواده اش خبر بده راستش من خیلی دلم نمی خواست فعلا کسی خبردار بشه ولی از اونجایی که به کارای شوهرم خیلی اعتماد دارم قبول کردم و خیلی مقاومت نکردم خلاصه خیلی تلاش کرد که اول به مامانش بگه ولی هر چی تماس گرفت کسی گوشی رو برنداشت مجبور شد به خواهرش زنگ بزنه ٬ وای نمی دونید وقتی خواهر شوهرم شنید چکار که نکرد!!!من فقط متوجه شدم که گوشی رو پرت کرده و از خوشحالی داره دور اتاق میچرخه و داد میزنه(همه ی اینا رو پسرش گفت من ندیدم) اصلا فکرش رو هم نمی کردم که اینقدر خوشحال بشه.........خلاصه به سرعت برق و باد این خبر بین بقیه پیچیده بود و تا نصفه شب ما مشغول تلفن خواب دادن بودیم. مادر شوهرم که زنگ زد از صداش میشد فهمید گریه کرده و خواهر شوهر کوچیکم از بس داد زده بود صداش گرفته بود............نمی دونم چرا این همه باعث خوشحالیشون شده بود من که خودم به هیچ وجه فکرش رو نمی کردم خلاصه شب عیدی دل کلی آدم رو شاد کرد این فسقلی ما.
از اون طرف عموی من اولین کسی بود که فهمید اونم سریع به مامانم زنگ زده بود که اونا رو سوپرایز کنه خلاصه یه نموره هم آتیشش رو داغتر کرده بود بهشون کفته بود که ۷ ماهش!!!!؟؟؟ مامانم که برای چت اومده بود اصلا چیزی ازم نپرسید و فقط اخم کرده بود منم که از ماجرا خبر نداشتم چیزی نگفتم فقط پرسیدم که عمو بهتون زنگ زد؟ چیزی نگفت؟ اونا هم چیزی نمی گفتن!!!! چت نصفه و نیمه موند و من خوب نهمیدم که خبر دارن یا نه؟؟ تا روز عید که همه دور هم جمع بودن اومدن برای چت تازه اونوقت فهمیدم که این عموی کلک ما چی کار کرده؟!! حالا بیا و درستش کن.........وقتی فهمید هنوز ۲ ماهش هم نشده گل از گلش وا شد طفلک مامانم چقدر ناراحت بوده که مثلا من ۷ ماه چیزی بهش نگفتم٬ حالا قبلش هی می گفت ما میخوایم بیام ژاپن منم میگفتم آخه برای چی؟ فکر کرده بود الانه بچه به دنیا بیاد و منم دست تنها.........
نی نی جون حالا همه ی دنیا فهمیدن که تو هستی توروخدا تو هم خیلی مواظب خودت باش.........باشه گلم؟؟ یادت نره مامانی چقدر دوست داره

نظرات ()

نویسنده: زهرا - سه‌شنبه ٥ دی ،۱۳۸٥

سلام

من اومدم با کلی حرف نگفته

اول از همه باید به خاطر دلهای مهربون و پاکتون ازتون تشکر کنم توی این مدت حرفهاتون

خیلی بهم آرامش میداد.....................واقعا ممنونم(می خواستم کلی آیکن بوس و قلب

بذارم ولی صفحه ی آیکنها باز نشد)

توی این مدت به وبلاگ همتون سر زدم ولی یه کمی توی کامنت گذاشتن تنبلیم می اومد

به هر حال از همتون عذر میخوام.

خب حالا دیگه نوبت خودم ه.............خدا رو هزار هزار هزار مرتبه شکر همه چی خوبه و نی

نی ناز ما هم داره رشد خودش رو می کنه. امروز با همسر گلم رفتیم دکتر خدا رو شکر

نی نی گولو حرکت می کرد و به گفته ی دکتر همه چیز تا اینجا خوب و نرماله ولی باز هم

نباید کار سخت بکنم. توی این چند روز همسرم از جون و دل برام مایه گذاشته اجازه نمیده

یه استکان کوچولو هم جابجا کنم . صبحها ناهارم رو آماده می کنه و تمام ظرفهای نشسته

رو میشوره و خونه رو تر تمیز می کنه و بعدش میره دانشگاه و شب هم نرسیده پای

ظرفشویی و گازه.کلی خسته میشه گلم ولی یه ذره هم به روی خودش نمیاره قربونش

بشم که اینقدر دلش مهربونه....................

ویار من هم از هفته ی پنجم شروع شد البته خیلی سخت نیست . فقط نباید بذارم معده ام

خالی بمونه چون اسیدش اینقدر زیاد میشه که دیگه نمی تونم چیزی بخورم. از بعضی چیزا

خوشم نمیاد و هر از گاهی هوسهایی میزنه به سرم که خودم هم تعجب می کنم. مثلا

دیروز آبگوشت دلم میخواست با سبزی خوردن و نون سنگک ولی هیچ کدوم از اینا اینجا پیدا

نمیشن و من باید سر معده ام کلاه بذارم!!!!!! ولی همش انار دلم میخواست و همسرم با

وجود اینکه اینجا به ندرت پیدا میشه ولی چندتایی برام گیر آورد. فعلا هم اصلا از غذاهای

ژاپنی خوشم نمیاد و فقط هوس غذاهای ایرونی میکنم.اصلا نمی تونم چیز شیرین بخورم

فقط دوست دارم ترشیجات بخورم که همین هم باعث میشه اسید معده ام خیلی بیشتر

بشه البته کاریش هم نمیشه کرد چون غذا فقط به همراه چیزای ترش از گلوم پایین

میره. اخلاصه اینکه حالت تهوع فعلا ندارم و تمام ویارم به وضعیت معده ام بستگی داره.دل

درد و کمر دردم هم خیلی کم شده و اکثر وقتها اصلا دردی ندارم.

باز هم از دعاهای خیر همتون ممنونم و از خدای خوبم میخوام به هرکس چیزی رو بده که براش خیر و برکت داره.

نظرات ()