چند وقتی بود که شوهر جان اصرار می کرد یه سر پیش دکتر قبلیم بزنم. چون از اول بارداری
پیشش رفته بودم و اوضاع من رو خوب می دونست و همین که خیلی دکتر خوب و با تجربه ایه و
البته تخصص اصلیش ناباروریه . تا دیروز زیر بار نمی رفتم و هر بار یه بهونه می آوردم تا اینکه از ۵
شنبه یه کوچولو درد داشتم شوهر جان هم که دنبال بهونه می گشت گفت که بهترین فرصته و
منم به حرفش گوش دادم و با هم رفتیم مطبش . مثل همیشه برخورد خوب پرستارا بهم یه
آرامش خاصی داد وقتی هم که می خواست فشارم رو بگیره بهش گفتم یه کمی استرس
دارم......چون ممکن بود با اون شرایط فشار نرمالی نداشته باشم اول یه کمی آرومم کرد و بعد
فشارم رو گرفت که خدا رو یک میلیارد مرتبه شکر خوب بود و کلی بهم روحیه داد . بعد وقتی
جواب آزمایش ادرارم رو نشونم داد از خوشحالی زبونم بند اومد.........دیگه پروتیین دفع نکرده
بودم............همش توی دلم خدا رو شکر کردم دلم می خواست همونجا یه سجده ی شکر هم
بکنم. خدا رو شکر...شکر........شکر. ولی وقتی خودم رو وزن کردم یه کمی ناراحت
شدم..........آخه این ماه نه تنها وزن اضافه نکرده بودم بلکه کم هم کردم!!!!!!!!! اصلا خوب نیست
می دونم . وقتی برای سونو شوهر جان اومد توی اتاق و جواب آزمایش رو بهش گفتم خیلی
خیلی خوشحال شد و گفت دیگه با خیال راحت میره ایران !! پسر ناز و گلم هم خدا رو شکر
حالش خوب بود ولی فکر می کنم به خاطر کمبود وزنم اونم وزنش کم شده بود . یه چیز دیگه
اینکه از ماه پیش یه چرخش حسابی زده بود و الان به پا شده !!!! آخه یه مدتیه که همش به
شوهر جوان میگم من همش زیر دلم احساسش می کنم نگو که این گل پسری چرخیده !!!!!!!
حالا باید منتظر باشیم که بچرخه . البته دکتر گفت که نگرانی نداره و ایشالله میچرخه.......
ولی خداییش رفتار پرستارها و دکتر اینقدر بهم آرامش داد که دلم می خواست همونجا دکتر رو
بغل کنم و یه ماچ گنده ازش بگیرم !!!! خیلی ماهه........خیلی . نه آدم رو الکی دلخوش می
کنه نه اینکه خیلی استرس وارد می کنه . همش به شوهر جان گفتم کاش میشد این
دکتر زایمانم میکرد ولی حیف که خیلی دوره به ما!!!!!
منم دیگه تصمیم گرفتم روی وزنم به حرف این ژاپنیها گوش ندم و کار خودم رو بکنم که یه موقع
خدایی نکرده گل پسرم کم نیاره . فقط نمک رو به کل حذف کردم و روغن هم به غیر از روغن
زیتون چیز دیگه نمی خورم و شیرینی رو هم با خوردن میوه و کشمش و خرما تامین کنم .